تبليغاتX
ادب


+ نوشته شده در  Thu 14 Apr 2011ساعت 2:53 بعد از ظهر  توسط شجاع الدین سلطانی  | 

زنده گی

 

چه باغ است این که سرو اش سر خمیده است

چـه عیش است این که دل در خون تپیده است

چه جــــــای ماتـــــم و جــــای فغـــــــان است

که بـــاد غـــم به گلــــــزارش چمیــــــده است

چــــــه پستـــــــی میفـــــــــزاید دوش هستـــی

که زان آدم طـــــرب یک جــــو نــــدیده است

دل همچــــــــون یک غـــــــزال کــــوه گشتی

که از خــــــاصان این عالــــــم رمیــــده است

خجــــــــل از کـــــــار خــــود گـردون نگردد

که انـــــدر منــــــــزل ظلمش رسیــــــده است

ز جـــــــــور و ظــــلمت بسیــــــار اشکـــــــم

به روی دیــــــده گــــــانم صف کشیـــده است

نگــــــــر سلطـــــــــــانی بر حال حــــــــزینم

که روز خوش دلم هــــــرگــــــــز ندیده است

+ نوشته شده در  Wed 13 Apr 2011ساعت 4:47 بعد از ظهر  توسط شجاع الدین سلطانی  | 
گرچه مذهب مختلف شد هیچ کس بیگانه نیست          باغبان را در چمن هر گل به رنگ دیگر است

+ نوشته شده در  Wed 13 Apr 2011ساعت 9:12 قبل از ظهر  توسط شجاع الدین سلطانی  |